#406: Publieke opinie en persoonlijke touch

Een grid met 100 bolletjes. 97 zijn wit. 3 zijn rood.

Over hoe een handvol mensen sociale media verzieken, en de Substack-tournee van Lena Dunham.

Je feestje kan dan nog zo gezellig zijn, van zodra er één iemand stomdronken zijn broek afsteekt, een helikopterke doet, de Marseillaise begint te zingen en vervolgens het tafelkleed rond zijn schouders trekt en zichzelf tot opvolger van Napoleon bombardeert, is dàt wat mensen gaan onthouden. Hebben we van horen zeggen. Wij gaan namelijk niet meer naar feestjes. Niet omdat we niet langer uitgenodigd worden na Dat Ene Incident Uit 2018 Waar We Van Onze Advocaat Niet Over Mogen Praten, maar gewoon, omdat we daarboven staan. Als we iets te vertellen hebben, zal onze advocaat dat wel voor ons doen!

Deze week fixen we sociale media. 3 toxische figuren verzieken het daar voor de andere 97. Die stille meerderheid wordt zo nog stiller. En die 3 worden alleen maar luider. Dit stuk legt dat heel goed uit, en komt ook met een voorstel.

Daarnaast publiceert ‘it-girl’ Lena Dunham haar memories. Blijkt daaruit dat ze niet zelf haar socials doet. Ze doet bij haar mediatoer trouwens niet enkel de gewone kanalen, maar is ook te gast in tal van Substack-nieuwsbrieven. Zeer 2026.

Te beluisteren als je van nuance houdt, en sowieso waar je anders podcasts scoort. Of hier:

 

Meer Computer Club?

In onze wekelijkse nieuwsbrief ‘Telex 📠’ krijg je (nog meer) nieuws samengevat, en een extra onderwerp waarop we inzoomen.

Volgende
Volgende

#405: Techrepubliek en typemachine